Doorzicht

10 maart t/m 16 april

 

Een groepstentoonstelling van

* Truus van den Heuvel, installaties en wandobjecten

* Digna Weiss, schilderijen en tekeningen

* Eefje van den Braak, ruimtelijke vormen in keramiek

 

Opening door Piet Augustijn, hoofdredacteur van KLEI keramiek magazine, op vrijdag 10 maart om 17.00 uur.

 

Een tentoonstelling met abstracte werken in verschillende technieken. Maar wel met een grote mate van onderlinge verwantschap, namelijk verstilling, esthetiek en ritme.

 

Het woord doorzicht heeft twee betekenissen die beide van toepassing zijn op de aard van de werken en op de intentie van de kunstenaars. De eerste betekenis gaat over iets in doorzicht zien, oftewel in (de juiste) verhouding bezien. De tweede betekenis heeft betrekking op het doorzíen; de ware aard of betekenis kennen, iets of iemand doorgronden.

 

De drie kunstenaars proberen met deze betekenissen van het woord doorzicht, hun werk op te bouwen. Ogenschijnlijk resulterend in eenvoudige vormen en kleurenschema’s. Maar deze komen voort uit doorwrochte, veelal mathematische constructies enerzijds en artistieke speelsheid anderzijds. Zo zijn er wel meer tegenstellingen in hun werken te zien, zoals het gebruik maken van relatief eenvoudige materialen en de complexe verwerking daarvan. Of het doordachte van de vorm enerzijds en de intuïtie van de kunstenaar die het tot een kunstwerk maakt, anderzijds.

 

Truus van den Heuvel gaat daarbij tastend en zoekend met haar materiaal te werk, totdat er een bruikbare basis is gevonden waarop verder geassocieerd kan worden.

Digna Weiss daarentegen begint met een geconstrueerd basisplan en reageert hierop al werkend associatief en gevoelsmatig.

Eefje van den Braak werkt van de drie nog het meest gestructureerd en planmatig. Haar materiaal, keramiek, vraagt daar ook om.

 

Het resultaat is echter steeds een herkenbare, systematische ordening van het materiaal. Een vorm van rangschikking volgens zelf opgelegde regels en uitgangspunten. Daarbij zijn bij alle drie de kunstenaars begrippen als ritme, herhaling, groei en beweging van belang. In essentie gaat het hen om het vormgeven van de vrijheid die leegte biedt, waar helderheid, ruimte en doorzicht is. En waar de beschouwer in kan verblijven.