Poëzie in Utrechtse Muren

Poëzie in Utrechtse Muren is een project van de Utrechtse fotograaf Luuk Huiskes en de evenzeer door Utrecht gevormde dichter Ingmar Heytze.

 

Opening op donderdag 3 november, 17.00 uur. De expositie duurt slechts 4 dagen, t/m zondag 6 november. Steeds tussen 13.00 en 18.00 uur.

De tentoonstelling zal op donderdag 3 november reeds vanaf 13.00 uur te bezichtigen zijn.

Luuk Huiskes en Ingmar Heytze zijn gedurende de vier dagen regelmatig aanwezig in KuuB.

 

Poëtische muren zijn muren waarin een verhaal, een verleden te herkennen is. De stad Utrecht kent ze nog. Maar het worden er wel minder, immers ‘hersteld’ of recht getrokken, botweg verwijderd of van een stuclaag voorzien. Op die verhalende muren moeten we zuinig zijn, ze koesteren.

Luuk Huiskes, de fotograaf, en Ingmar Heytze, de dichter, doen dat in het project Poëzie in Utrechtse muren.

 

Op deze korte expositie komen tien grote en tien kleinere foto’s van Utrechtse muren te hangen, en daarbij ook de gedichten van Heytze. Van de foto’s tonen we er hierbij slechts drie. Voor alle andere moet u langskomen bij KuuB. U weet wel, de galerie met die oude muur.

 

Op de opening van de expositie op donderdag 3 november, 17.00 uur, wordt het boek Poëzie in Utrechtse Muren gepresenteerd. De uitgever, Lecturis, beveelt het boek als volgt aan: ‘Een prachtig vormgegeven boek voor liefhebbers van poëzie, fotografie en met een warm hart voor de stad Utrecht.’ Welnu, een boek dus voor elke rechtgeaarde kunstliefhebber die historie en poëzie ziet in Utrechts doorleefde muren.

 

Zoals in de foto van de bovenstaande muur aan de Schalkwijkstraat, waarbij Ingmar Heytze dichtte:

 

Niemand zag hoe op een nacht de deur

uit zijn hengsels viel. De muur groeide dicht

als in het sprookje van het doolhof met de boze

koning die gedoemd was eeuwig rond te dwalen,

lang nadat de rozenstruiken vol doorns opzij

waren geschoven als een erehaag voor de dappere

stalknecht, zoals een oude stad zichzelf verandert

met de tijd, zij het zelden in het voordeel van

de knechten – maar dat maakte deze deur niet uit

die landde met het gewicht van een eik op het

vege lijf van een heilige, kist en zerk tegelijkertijd,

in vruchtbare grond. De heilige botte uit

tot klimop, begon te bloeien en was vrij.